Igandean goizeko 8:30ak aldera iritsi ginen Udana gainera, eta orduan elurra ari zuen.

Igoera pixkanaka egin genuen... eta Jandoain sarobetik igarotzean, paisaia zabaldu egin zen. Elurrik ez zuen egiten, orduan. Geroago taldea luzatu eta denok elkartu ginen gero Biozkornia lepoan.

OHARRA: Argazki berriak atari honetan.
NOTA: Nuevas fotografías en este portal.

Biozkornia lepotik aurrera Artzanburu gainera igo ginen pauso egokian.

Puntatik behera gidari lanak 4 lagunek hartu zuten (GPS-a -laino itxia zegoen hainbat momentutan eta erraketak zeramatzaten jantzita) eta izugarrizko lana eginez eraman gintuzten bide osoan zehar (12 kilometrotan edo). Lau lagun hauek ireki zuten bidea Lizarrate-San Adrianera ia iritsi arte, eta berauen ondoren, hurrengo 10ek elurra zapaltzen laguntzen zuten, eta ostera gainontzeko 41 lagun atzetik gindoazen -egia esan bidea SAMURRA izan zen gainontzeko taldekideontzako. LAU LAGUN HAUEI ESKER EGIN IZAN ZEN IGANDEKO IBILALDIA ETA ESKERRAK EMAN NAHI GENIZKIEKE. Kontuan izan metro erdi baino gehiagoko elurra izan genuela ia ibilbide osoan zehar.

GPS-k markatutako bidean Aizkorritxo gainera iritsi ginen (orduan atera zaigu eguzki izpiak agertu ziren eta bista ikaragarriak erakutsi zizkigun mendiak). Behealdean Urbiako fonda lainopean ikusten genuen bitartean.

Eta Aizkorritxo utziz Arbelarreko txabolen bila joan ginen, han hamaiketakoa egiteko.

Arbelarretik Oltzarako bidean sartu ginen basoan, labirinto moduan zuhaitzek adar guztiak elurraren pisuaren poderioz, okertuta zituztela. Handik bidea segi eta Oltzako txaboletaraino iritsi ginen. Bidea segi eta azkenik, elurrak erabat estalita zuen galtzadan ibiliz, tuneletik pasatu ginen.

Tuneletik, Mikeleten etxera (aterpera), eta pista hartuz... eta tarteka lasterbide pare bat segiz, 9:00 eta 9:30 denbora tartean... iritsi ginen Otzaurtera. Arropaz aldatu eta denbora tarte bat izan da kafe bero bat hartzeko. Merezitakoa.